من از فاصله دور می ایم از صدها فرسخ تنهایی

  از گذشته ها و خاطره های بی نشان

  جایی که تابوت خنده بر شانه های گریه

  به گورستان فراموشی رفته است

  و سایه سکوت تمام دل را پوشانده است

کاش فریاد انقدر بی صدا بود که حرمت سکوت را نمیشکست

   کاش واژه حقیقت انقدر با لب ها صمیمی بود

   که برای بیان کردنش به شهامت نیازی نبود

  کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب اشناتر بود

    کاش در قاموس غصه ها شکوه  لبخند

    در  معنی  داغ  اشک  گم  نمیشد

          و بالاخره ........

                    کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید .

                                                                                                                                                                                                                                   

  الهی که تموم چشم به راه ها

                                                                      بیاد سفر کردشون از تو راهها

                                                                      الهی که هیچ جا سفر نباشه

                                                                      هیچ چشمی منتظر به در نباشه

                                                                

                                                              

                                                                  

 

                                                                 

 تو دیوونه رفتی یه شب بی نشونه **** می خواستی که قلبم پریشون بمونه

می خوام با تو باشم میخوام با تو باشم****وهنوز عاشقونه ولی نازنینم چگونه چگونه؟؟؟..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 من کویرم   تویی بارون
من یه چشمه   تویی دریا
تو می باری    بر دل من
تو می شوری   رنج وغمها
توی دستات   عطر پونه
مثل رویا   عاشقونه
واسه من   یه جون پناهی
توی گریه ی شبونه
تو مثل عزت رویا
برای چشمای خسته
تو مثل مرهم احساس
واسه دست پینه بسته
یه سبد پر از شقایق
یه بغل پر از نوازش
تویی اول نغمه امید
واسه قلب پر خواهش
تو حریم این چشمات
کبوترها لونه دارن
تو دل پر از ترانه ت
غصه ها پا نمی زارن
ولی سهم من همینه
که تو لحظه هات بسوزم
به تن این دل خسته
رخت دل تنگی بدوزم
من کویرم          
                 تویی بارون*

**************************************************

هرگز هرگز هرگز    بی تو نمی خندم
بی تو دل به عشقی   هرگز نمی بندم
خدایا خدایا خدایا   اگر به کام من    جهان نگردانی   جهان بسوزانم
اگر خدا خدایا   مرا بگریانی   من آستانت را   زغم بگریانم
منم که در دل          ز نامرادی         فسانه ها دارم
منم که چون گل شکفته   بر لب     ترانه ها دارم
هرگز هرگز هرگز   بی تو نمی خندم
دنیا فروغ آرزوها        به رنج جستجوها       پایان تویی
تو بیا که بی تو آه سردم      که بی تو موج دردم    پایان تویی
منم که در دل          ز نامرادی         فسانه ها دارم
منم که چون گل شکفته   بر لب     ترانه ها دارم
هرگز هرگز هرگز
                       بی تو نمی خندم
برگرد بیا
         قلبم روشن کن*  

منتظرم

 

((مسافر))

از عذاب جاده خسته نرسیده و رسیده

آهی از سر رسیدن نکشیده و کشیده

 غم سر گردونامو با تو صادقانه گفتم

اسمی که اسم شبم بود با تو عاشقانه گفتم

با تنم زخمی اگه بود بی رمغ بود اگه پاهام

تازه تازه با تو گفتم اگه کهنه بود دردام

 

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

 

تو تموم طول جاده که افق برابرم بود

شوق تو راه توشه من اسم تو همسفرم بود

منه دل شیشه ای هر جا هر شکستن که شکستم

زیر کوه بار غصه هر نشستن که نشستم

عشق تو از خاطرم برد که نهیفمو پیاده

تو رو فریاد زدمو باز خون شدم تو رگ جاده

 

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

 

نیزه نم باد شرجی وسط دشت تابستون

تازیانه های رگبار توی چله زمستون

نتونستن نتونستن  جلوی منو بگیرن

از من خسته ی خسته شوق رفتن و بگیرن

حالا که رسیدم اینجا پر غصه برا گفتن

پر نیاز تو برای آه کشیدن و شنوفتن

 

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

 

تو رو با خودم غریبه از خودم جدا می بینم

خودمو پر از ترانه تو رو بی صدا می بینم

 

منه سرگردون ساده تو رو صادق می دونستم

 این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

 

اون همیشه با محبت برای من دیگه نیستی

نگو صادقی یه عشقت آخه چشمات می گه نیستی