اونی که مدعی بود عاشقته

shifteh — Thu, 12 Jul 2007 04:37:53 GMT

باز دلم هواي نوشتن به سرش زده است .

مي دانيد هر وقت كه تنها و دل تنگ مي شود ، كسي را فرا نمي خواند جزء قلم و كاغذ ، مي خواهد كه بنويسد از همه چيز از همه كس ...................

انتظار

انتظار واژه ی غریبی است ...

واژه ای که روزها یا شایدم ماههاست که با آن خو گرفته ام.

که چه سخت است انتظار

هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظارهای فرداهای من!

خواهم ماند تنها در انتظار تو

چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمیدانم؟

شاید روزی بخوانند بر تو، عشق مرا ...

می دانم روزی خواهی آمد، می دانم ...

گریان نمی مانم، خندانم!

برای ورودت ای عشق.

وقتی که به یادت می افتم، به یاد خاطراتت ...

نامه هایت را مرور می کنم، یک بار ... نه ... بلکه صد بار

وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد ...

و اشک شوق بر گونه هایم روانه میشوند ...

تنها میگویم همیشه در قلب منی تو ...

میدانم که باز خواهی گشت ... می دانم!

به یاد لحظات خوش انتظار و تنهایی ...

ستاره

shifteh — Sat, 03 Jun 2006 12:29:18 GMT

وقتي بهت فکر ميکنم حرفائي توي دلم زنده ميشه که بايد بگم

اما اينها حرفائيه که بايد فقط و فقط به تو بگم ، چون منشا اين حرفها توئي

اينها فکرائيه که از نابترين احساسات انساني سرچشمه ميگيره و در نهايت باعث چيده شدن

چندين کلمه کنار هم ميشه و ترکيب اين کلمه هاي ساده زيباترين حس موجود بين من

و تو رو توي واژه هاي بي آلايشي خلق ميکنه .

اما تو نيستي . اون لحظاتي که دارم توي ذهنم تو رو از نو ميسازم تا حداقل

يکي دو جمله از اون حرف هام رو با وجود خياليت بزنم تو کجائي . . .

واقعا يعني تو هم توي اون لحظات پر از رنج من ذهن پر از مشغله خودت رو

درگير من کردي و داري با اسم من روزت رو به شب ميرسوني . . يا . . .

بهت فکر ميکنم شب رو به صبح ميرسونم ، صبح که ميشه تازه ميخوام به اين فکر کنم

که چطوري يه روز ديگه رو با فقدان دوري از تو يا همصحبتيت به شب برسونم

اما با تموم سختيها اون روز هم تموم ميشه ، خورشيد غروب ميکنه و تنها دليل تلخي غروب

خورشيد واسه من همين تکرار لعنتيه . همين تکرار تلخ که نبود توست که تکراريش کرده مثل بقيه

روزهاي پر از تکرار زندگيم .

شايد به نظرت مضحک بياد ولي وقتي که هستي با وجود تموم اين حرفاي ناگفتم ساکت ميشم .

سعي ميکنم که فقط گوش بدم ، جملات و کلمات زيبات رو توي عميق ترين نقطه قلبم جا ميدم

تا وقتي که نيستي اونها رو باز هم بتونم جايگزين سکوت الهه خيالي وجودم بکنم و با نبودن هات احساس

تنهائي نکنم . اون روز هم با تموم لحظات شيرينش واسه من تموم ميشه و باز هم حرف هاي نابي دارم

که واست نگفتم . .و باز هم اون تکرار و يادآوري تو که ميخواي بگي وقت وقته خداحافظيه

آره باز هم رفتي ، رفتي و من باز توي خلوت تاريک تنهائيم حرفاي ناگفتم رو به الهه اي که ازت توي ذهن کوچيکم ساختم ميزنم .

نميدونم چرا وقتي که هستي حرفهام رو بهت نميزنم و هميشه توي عمق لحظاتي که با هميم

من محو وجود توام و حرفهات رو آهنگ صدات رو با دقت خاصي واسه الهه تنهائيم سطربندي ميکنم . شاید . . .

شايد مال اون جمله اي باشه که روز آشنائيمون وقتي وجودت رو جا دادي توي سلولهاي سرخ قلبم ،

رو سلولهاي هميشه خاکستري مغزم نقش بست . . . خودشه الان ديگه اون جمله جلوي چشمامه که ميگه . . .

يک بار مينويسم براي هميشه

همیشه به یادتم****ستاره ی من****

شعر عاشقانه‌ام را به تو تقدیم خواهم کرد

shifteh — Wed, 31 May 2006 08:53:18 GMT

چشمان خسته ات

آرام و بي صداست

گويي ز راز تو، آگه فقط خداست

ناگفته هاي تو، در سينه ات نهان

اما سکوت تو، گوياي صد بيان

آن گونه هاي تو ، دشت شقايق است

شرح سکوت تو، نشر حقايق است

تنهايي و غريب ، دربزم

بي کسان رنجيده سينه ات

از ظلم ناکسان

گر چه تبسمی بر لب نشانده اي

در پشت خنده ات

دل خسته مانده اي

اندک

تا مرگ

...

فاصله ایست که گام برمی دارم به آهستگی و بی صدا

دراین میان

گاه جام زهری به کام خویش می رسانم و می نوشم

گاه به طلوعی دوباره می نگرم

گاه خواب می بینم

و گاه به مدد حادثه ای تلخ از خواب برمی خیزم

زمانی قطرهی آبی می جویم

و زمانی دیگر دریا دریا آب دیدگانم را می آزارد

شباهنگام رویایی می بینم به زیبایی تمامی آنچه می خواسته ام

و چه زود سپیده دم سر می زند

و چه زود رویایم چو ستاره های آسمان شب در افق ناپدید می شود

و چه زود درمی یابم

که باز هم خواب بوده ام

اندک

تا مرگ

....

فاصله ایست که هر روز و هرلحظه می پیمایم

گاه با اشک

گاه با لبخند

گاه با رویایی

و گاه با زخم زخم کابوس ها

گاه با چشمانی باز به حقیقت سرد و تلخ

و گاه با چشمانی بسته در انیشهی رویاهای دست نایافتنی

گاه از مسیری آرام، بی دغدغه و پرسکوت

و گاه از مسیری پرهیاهو

...

به هرگونه و هر رنگی که راه می پیمایم

اما

اندیشه ای هست که یکدم رهایی اش را تاب نمی آورم

صدایی هست که یک نفس از گوشم دور نمی شود

و رویایی هست که هیچگاه به رویا بودنش فکر نمی کنم

رویایی که بودن را برایم ممکن ساخته

رویای عشق و یکی شدن و همراه شدن در این دریای بی ساحل را می گویم

رویای سبزشدن هرروز برای دیدگان دیگری

رویای « آبیاری کردن باغی کزآن گل کاغذین نروید»

رویای زندگی هر روزه به امید نوشدن باغ،

رویای بودن نه برای خود که برای دیگری

رویای ازخودگذشتگی...

رویایی که یکدم اگر حتی در دیدگانم نباشد،

خواهم آویخت خود را به جام عشق

و فریاد برخواهم آورد

که من نیستی را برمیگزینم بی هیچ تردیدی

در برابر دنیای پست و زبون بی دلی و انسان خوارگی تان

...

وهنوز می اندیشم،

هر روز و هرلحظه...

لیک راه می پیمایم

اندک

تا مرگ....

**تقدیم به ستاره**

shifteh — Wed, 19 Apr 2006 06:03:55 GMT

اي پرنده مهاجر ، اي پر از شهوت رفتن
فاصله قد يه دنياست ، بين دنياي تو با من
تو رفيق شاپركها ، من تو فكر گلمون
تو پي عطر گل سرخ ، من حريص بوي نونم
دنياي تو بينهايت همه جاش مهموني نور
دنياي من يه كف دست روي سقف سرد يك گور
من دارم تو آدمكها ميميرم ، تو برام از پريها قصه ميگي
من توي حيله وحشت ميپوسم ، برام از خنده چرا قصه ميگي
كوچه پس كوچه خاكي ، در و ديوار شكسته
آدمهاي روستايي ، با پاهاي پينه بسته
پيش تو يه عكس تازه است واسه آلبوم قديمي
يا شنيدن يه قصه است از يه عاشق قديمي
براي من زندگي اينه ، پر وسوسه پر غم
يا مثل نفس كشيدن ، پر لذت دمادم
اي پرنده مهاجر ، اي همه شوق پريدن
خستگي كوله بار ، روي رخوت تن من
مثل يك پلنگ زخمي پر وحشته نگاهم
ميميرم اما هنوزم دنبال يه جون پناهم
نبايد مثل يه سايه ، زير پاها زنده باشيم
مثل چتر خورشيد بايد روي برج دنيا واشيم

shifteh — Sat, 08 Apr 2006 11:03:50 GMT

دلم به وزن آفرينش گرفته است

... حديث جدايي يا نزديكي نيست ... !

قدر يكديگر را نمي دانيم ... در دنيايي كوچك هر يك به اندازه قلب

خويش گرفتاريم ... « از هيچ كس نمي پرسند چه هنگام مي تواند

خدانگهدار بگويد ... از عادات انسانيش نمي پرسند ... از خويشتنش

نمي‌پرسند ...»‌ كاشكي مثل روزهاي عيد هر روزمان را .. هر

لحظه‌مان را لبريز از عشق قناعت گونه صرف مي كرديم ... و بين

دلهايمان اين همه گله ديشوار نشده بود ... كاشكي روزهاي واپسين

عاشقي فرصتهاي غنيمتمان بود ... يكديگر را مي فريبيم .. دل خويش

را يك بار هم كه دريايي ميكنيم طوفاني ميشود ! مي خورد به صخره ها

مي تازد... ويران مي كند ...چرا ما ياد نگرفته ايم قانون وفاداري

را .... چرا سخت شده است گذشت و گذشتن و دوست داشتن و دوست

داشته شدن بي شائبه ... بي محابا ... بي‌پروا ...

دلم گرفته است به وزن آفرينش

من بی تو نمی تونم....

shifteh — Tue, 14 Mar 2006 10:31:18 GMT

من بي تو در غروب نشستم

من بي تو در سکوت نشستم

تا در غروب من تو بتابي

تا در سکوت من تو بگويي

من با تو از غروب گذشتم

من با تو از سکوت گذشتم

تا آنکه از تو بمانم

تا آنکه از تو بگويم

shifteh — Wed, 22 Feb 2006 11:32:00 GMT

shifteh — Tue, 21 Feb 2006 10:02:13 GMT

I know you won't come back

می دانم بر نخواهی گشت

Everything that was

همه آنچه بود

Time has left is behind

زمان همه چیز را پشت سر خواهد گذاشت

I know that you won't return

می دانم که بر نخواهی گشت

What happened between us

چه اتفاقی بین ما افتاد

Will never be repeated

هرگز تکرار نخواهد شد

A thousand years won't be enough

هزاران سال کافی نخواهد بود

For me to turn valleys into cities

برای من که خاطرات تو در ذهنم محو شود

And now I'm here

و اکنون من اینجا هستم

Trying to turn valleys into cities

تلاش می کنم که دره ها را به شهرها بدل کنم

Mixing can be the same

آسمان و دریاها را در هم بیامیزم

I know I let you escape,

می دانم که میگذارم فرار کنی

I know I lost you

می دانم که تو را گم خواهم کرد

nothing can be the same;

هیچ چیز نمی تواند همان طور که پیشتر بود باشد

A millennium could be enough for you to forgive

یک هزاره می توانست برای تو کافی باشد که مرا ببخشی

I'm here, loving you

من اینجا هستم، عاشق تو

suffocating

حذف شده از

in photographs

عکس ها و دفترچه های خاطرات

in objects and mementos

تمام چیزها و یادگاری ها

I can't comprehend

نمی توانم درک کنم

I'm driving myself mad

دارم دیوانه می شوم

Changing a foot for

و کارهای مسخره

My own face

انجام می دهم

This night for a day

شبی که به روز دیگری تعلق دارد

And there's nothing I can do about it.

و در این باره کاری نیست که بتوانم انجام دهم

The letters I wrote,

نامه هایی که نوشتم

I never sent

هرگز نفرستادم

You didn't want to know of me

نمی خواستی که مرا بشناسی

I can't understand

نمی توانم بفهمم

How foolish I was

که چقدر ابله بودم

It's all the matter of time and faith

مسئله اصلی، گذشت زمان است و وفاداری من

A millennium with another thousand years...

یک هزاره و هزاران سال دیگر و

Are enough to love

کافی است برای عشق ورزیدن

If you still think something of me...

اگر هنوز درباره من فکر می کنی

You know I'm still waiting for you...

مطمئنا می دانی که هنوز منتظر تو هستم

فقط یک آرزو دارم

shifteh — Sun, 19 Feb 2006 10:19:35 GMT

دوباره دل هوای با تو بودن کرده

نگو این دل دوریه عشق تو باور کرده

دل من خسته از این دست به دعا ها بردن

همه ی آرزو هام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم

آخه تو رنگ چشات هیبت دنیا رو دیدم

توی هفت تا آسمون تو تک ستاره منی

حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دوباره چشم من تو رو ببینه

دلم تنگه

shifteh — Sat, 18 Feb 2006 09:07:18 GMT

يک شبی با ياد تو بدرود خواهم گفت و رفت

خاطراتت را به جوی آب خواهم گفت و رفت

در فرار شعرهايم يک شبی خواهم نشست

آخرين اشعار خود را بر تو خواهم گفت و رفت

با خيالت بر ديار قصه ها رفتم ولی

قبل رفتن قصه ام را با تو خواهم گفت و رفت

من ندانستم بگويم عاشق چشمان پر مهر توام

يک شبی در خواب تو اين جمله خواهم گفت و رفت

شعله های عشق من هر دم زبانه می کشد از هجر تو

بر دل ديوانه ام خاموش خواهم گفت و رفت